تبلیغات
persiangulf-sports - پادشاه سرزمین کوتوله‌ها کیست؟

منو اصلی

آرشیو مطالب

لینک دوستان

پادشاه سرزمین کوتوله‌ها کیست؟

[ نظرات ]

نویسنده : mohamad | دسته: | تاریخ ارسال : شنبه 11 شهریور 1391



مدتی کوتاه پس از رونمایی مدل 2012 فیات 500 با تیوننیگ اَبرث، همه کارشناسان یک سوال را مطرح کردند؛ رقیب این خودرو کیست؟ به عقیده مجله «موتور ترند» تا آن لحظه هیچ خودروی هم‌کلاسی یارای مقابله با این جادوی ایتالیایی- اتریشی را نداشت. تا اینکه سرانجام همان سال، مینی از Cooper S پرده برداشت. شاید این محصول انگلیسی-آلمانی اولین و آخرین رقیب فیات فوق باشد. در نگاه اول این دو تفاوت‌های بسیاری با هم دارند. سگمنت A علیه سگمنت B. دو صندلی علیه چهار صندلی. کوپه علیه هاچ‌بک. عقرب (فیات) علیه بولداگ (مینی). پادشاه کدام است؟

اما کمی که ریزتر می‌شویم ماهیت یکسانی را برای آنها می‌بینیم. هر دو به طرز باورنکردنی قدرتمند هستند. هر دو نهایت استفاده را از توربوشارژر برده‌اند. سایز هر دو تقریباً یکی است. سیستم تعلیقشان خوابیده و مختص مانور خیابانی است و شاید مهم‌تر از همه، هر دو اروپایی‌های جنجال‌برانگیز با فروش بالا هستند.
مردمی که این خودروها را می‌خرند دارای یک نوع شخصیت مشابه هستند. اغلب جوانان پرانرژی و علاقه‌مند به اسپرت‌های جمع و جور. آنها دنبال یک لذت رانندگی غیرمعمول هستند. هم‌چنین مایلند تا برای پیمایش‌های شهری خود هزینه کمتری بپردازند. دست آخر اینکه مشتریان این خودروها در هر چیزی که مربوط به سازنده این خودروها باشد، خبره هستند.
با این همه، بهترین خودرو کدام یک است؟ این سوالی نیست که بتوان خیلی ساده به آن پاسخ داد. موتور ترند تیم متخصصی از بهترین تسترها و کارشناسان خود را برای همین یک کلمه جواب آری یا خیر، به شمال هالیوود آمریکا فرستاد.



Fiat 500 Abarth
در بین همه محصولات Retro (خودروهای مدرن با روح سنتی) به نظر می‌رسد طراحی‌های Roberto Giolito و تیمش بسیار موفق‌تر بوده‌اند. روبرتو خالق نمونه اصلی فیات 500 بود. پس از 55 سال، پسر برومند 500 حالا یکی از محبوب‌ترین‌های دنیا شده است. یکی از تسترهای قدیمی موتور ترند پس از رانندگی با این خودرو احساسش را اینگونه بیان می‌کند: مانند یک تکه Gelato (نوعی بستنی ایتالیایی) بی‌صبرانه فقط می‌خواهید مزه‌اش را تست کنید. تازه این در حالی است که فیات اصیل ایتالیایی زیر دستان Abarth اتریشی تعلیم دیده است. همکاری 50 ساله با ابرث نوعی برتری بین همه رقبا است. حس و حال تازگی و اسپرت‌گرایی در این محصول 2012 مانند همان نمونه Speedier 595 سال 1958 است. یکی از اولین نمونه‌هایی بود که با نماد عقرب و رینگ‌های عریض در خیابان‌های اروپا چرخ می‌زد. خطوط و برآمدگی‌های آئرودینامیک این فیات چهره‌اش را کمی عصبی کرده است. نصب دو جفت رینگ‌ 17x7 اینچی سبک‌وزن که با تایرهای پیرلی مدل P Zero با سایز 205.40 پوشانده شده‌اند، توانمندی بی‌نظیر جاده‌ای آن را نشان می‌دهد. نماد عقرب در هشت جای مختلف بدنه و داخل کابین با اندازه‌های مختلف چسبانده شده است. یکی از نویسنده‌های موتور ترند چهره‌ این خودرو را دوستانه و مهربان توصیف کرده ولی این را هم اضافه می‌‌کند زیر پوستش آمادگی هرگونه خشونتی را نیز دارد. با توجه به ابعاد نه چندان بالای این خودرو، ابرث با چالش بزرگی درباره انتخاب نوع رینگ مواجه بود. با نصب نمونه 17 اینچی پیرلی این خودرو تبدیل به یک نمونه شبیه تبلیغات تلویزیونی شد.
زیر کاپوت پیشرانه دقیق و مهندسی MultiAir نفس می‌کشد. یکی از پربازده‌ترین 1.4 لیتری‌های دنیا که روی مرز 6500 دور در دقیقه بهترین کارایی خود را نشان می‌دهد. متاسفانه پس از چند دقیقه قرار گرفتن پشت فرمان بزرگ این خودرو، تازگی و هیجان جای خود را به یکنواختی در رانندگی می‌دهد.
درون کابین به وضوح می‌توان تفاوت فاحش بین فیات ابرث و فیات استاندارد را مشاهده کرد. گِیج نمایشگر میزان فشار توربو، فرمان ضخیم و اسپرت سه تکه، آمپر کیلومتر با سرعت 260 کیلومتر در ساعت و صندلی‌های ریس با پوشش چرم. روی داشبورد و کنسول رنگ‌بندی خلاقانه مشکی و قرمز دیده می‌شود. درست مانند روی بدنه. سیستم نقشه‌خوانی علاوه بر کارایی معمول، حس و حال رالی را به راننده القا می‌کند. جالب است، شاید ایراد اصلی همان دکمه‌های زیبا باشند. عناصر کنترلی که اگرچه سهم زیادی در زیبایی کابین خودرو دارند ولی از نظر نحوه استفاده قدری پیچیده و دشوار هستند. به جرات می‌توان ادعا کرد که کیفیت آپشن‌ها آن چیزی نیست که از یک محصول اسپرت تیون‌شده 30 هزار دلاری انتظار می‌رود.
با چرخ زدنی کوتاه دور شهر، صندلی‌های به شدت راحت آن خودی نشان می‌دهند. اما با این حال برای پیمایش‌های طولانی و مسافرت مناسب نیستند. علاوه بر این، حرکت در جاده‌‌های شوسه و یا با دست‌انداز، رانندگی غیر قابل تحملی را به همراه دارد.
Mini Cooper S Coupe
هنوز هم با دیدنش می‌توان گفت که: هووم، دوستش دارم. مثل یک کلاه ایمنی برای مسابقات موتو جی‌پی هم کوچک است و زیبا، هم ایمن و محافظ. مثل Putt-Putt (نوعی بازی گلف در زمینی مینیاتوری) به چشم می‌آید. همه‌چیز را در بر دارد ولی در مقیاس کوچک. یکی از نویسنده‌های موتور ترند اشاره می‌کند که قیافه مینی کوپر غافلگیر کننده است ولی به سرعت به آن عادت می‌کنید.
مهم نیست که با آن در حال چرخ‌زنی باشید و یا مسابقه. این خودرو مثل یک ستاره چشم‌ها را خیره می‌کند. باید اعتراف کرد که چهره‌ای غیر طبیعی ولی دوست‌داشتنی دارد.
شاید هدف اصلی تیم طراحی این خودرو افزایش میزان آئرودینامیک بوده و سپس در مرحله بعد به فکر زیبایی افتاده‌اند. به عنوان مثال اسپویلر (بال عقب) دوبل برای چنین خودرویی هرگز چشم‌نواز نیست ولی از کارایی آن نمی‌توان صرف نظر کرد. به طوری که در سرعت‌های بالای 75 کیلومتر در ساعت ضریب درگ را به 0.37 می‌رساند. این یعنی افزایش نیروی پایین‌برنده دان‌فورس. البته ایده نصب یک بال روی انتهای سقف و یک بال روی درب کاپوت بسیار هوشمندانه بود. همین است که او را در یک خط با انواع شِوی‌ها (شوورلت‌ها)، مرسدس‌ها و هونداها قرار می‌دهد. شاید دوران مینی انگلستان از زمانی که زیرمجموعه ب‌ام‌و آلمان شد، تغییر کرد. تفاوت اصلی نمونه کوپر S با کوپر استاندارد در نوع پرخورانی توربوشارژر است. کوپر S بوست و یا تقویت سیلندرها را به صورت طبقه‌ای و در دور مرحله انجام می‌دهد. علاوه بر این شارژرها مکانیزم VVTi (زمانبندی متغیر هوشمند سوپاپ‌ها) و مکانیزم پاشش مستقیم سوخت کاری کرده‌اند تا پیشرانه 1.6 لیتری آن بالاترین توان ممکن را از خود نشان دهد. به همین خاطر است که از اگزوزهای دوگانه آن صدای فوران گوش‌نوازی شنیده می‌شود. در دور موتورهای بالا دیده شده است که شعله‌های آتش از گلوگاه آن بیرون آمده است. با این سر و صدایی که از اگزوز آن بیرون می‌آید دیگر نیازی به نصب سیستم‌ هشدار سرقت نیست.
مینی برای کفش‌های خود تایرهای کانتیننتال 17 اینچی به اندازه 205.45 را انتخاب کرده تا به فیات دندان‌های خود را نشان دهد. چسبندگی بالا از ویژگی‌های این مدل لاستیک است. در لحظه پرتاب و شتاب اولیه اگر خودرو روی آسفالت باشد به خوبی به صندلی می‌چسبید. این پایداری را باید مدیون سیستم تعلیق خوابیده و دیفرنسیال طویل‌شده مینی کوپر دانست چنان که حس می‌کنید سوار بر یک Kart (خودروی مخصوص کارتینگ) شده‌اید.
بزرگ‌ترین مزیت این ساختار، با تمام وجود شاید حس کردن شتاب باشد. البته همه اینها زمانی کارایی اصلی خود را نشان می‌دهند که جعبه‌‌دنده ضریب کوتاه آن وارد مدار شود.
یکی از بزرگ‌ترین موهبت‌های مهندسی آلمانی ب‌ام‌و مادر، انبوهی از سیستم‌های پایداری و کنترلی است. از DSC (کنترل پایداری پویا) گرفته تا EBD (توزیع الکترونیکی نیروی ترمز). ولی بدون شک مهم‌ترین آن ترمزگیری در گوشه‌ پیچ‌ها است. به طوری که چرخ‌های داخل پیچ عکس‌العمل سریع‌تری ایفا می‌کنند. این باعث می‌شود که هشدار واژگونی و انحراف کمتر از فیات ابرث به گوش برسد.
و جایزه تعلق می‌گیرد به...
فیات ابرث یک خودرو کوچک خاص در همه زوایا است. گوشه به گوشه و پیچ به پیچ هرگز خنده را از صورت پاک نمی‌کند. خارج از شهر که پیچ‌ها بی‌هوا می‌آید و می‌روند و داخل شهر که ترافیک بی‌امان وجود دارد، عالی عمل می‌کند.
اما با آن انتهای بزرگ و بدقواره‌ای که دارد در فرمان‌ دادن‌های سریع کمی راننده را با مشکل روبه‌رو می‌کند. به همین علت باید دکمه کنترل کشش کل روز روشن باشد. برای یک انتخاب 30 هزار دلاری و پایین‌تر از آن می‌توان روی این ایتالیایی عقرب‌نشان حساب باز کرد. ولی چسبندگی بیشتر، سرعت بیشتر و راحتی بیشتر فاکتورهایی است که شما باید در یک چیز دیگر دنبالش بگردید. توانمندی‌های نفس‌گیر فیات را ابعاد نسجیده‌اش محدود کرده‌اند. فیات 500 ابرث با اینکه خوب است ولی نمی‌تواند بهترین انتخاب امروز باشد.
پس از یک جراحی سنگین قلب باز، مینی توانست به صورت S به بازی برگردد. طراحی بهتر شاسی، طراحی بهتر بدنه و طراحی بهتر آئرودینامیک Cooper را به مقام اول می‌رساند. یک راحتی مداوم در سرتاسر روز با هر نوع روش رانندگی بزرگ‌ترین مزیت برای یک راننده جوان و بی‌حوصله است. بولداگ عقرب را شکست داد.
نفر اول؛ مینی کوپر
یک نمایش خیره‌کننده و یک سیرک نفس‌گیر از بازی پیشرانه و توربوشارژ.
نفر دوم؛ فیات ابرث
سربلند و پرافتخار ولی در مقابل رقیب کمی اعتماد به نفسش را از دست می‌دهد.

...

نگاهی به پورشه 911

در سراسر جهان خواندنی ها در مورد گران ترین و سریع ترین اتوبمیل های جهان از دیر باز از اهمیت فراوانی برخوردار است. پورشه Cabriolet turbo 911 بر خلاف دیگر خودروها نیازی به توقف ودرگیر سازی ترمز دستی نمی باشد و امکان باز و بسته شدن کردن سقف با سرعت کمتر از50 کیلومتر در ساعت را دارا میاشد. قبل از پرداختن به جزئیات آخرین مدل پورشه 911 در زمان 4 ثانیه سرعت را از 0 به رقم 100 کیلومتر در ساعت میرساند و حداکثر سرعت در پورشه 911 به میزان 300 کیلومتر در ساعت می باشد که حاکی از توان بالای این خودرو می باشد .

Theme Design By BlueTheme.Ir