تبلیغات
persiangulf-sports - قوی ترین محصول آستون

منو اصلی

آرشیو مطالب

لینک دوستان

قوی ترین محصول آستون

[ نظرات ]

نویسنده : mohamad | دسته: | تاریخ ارسال : یکشنبه 12 شهریور 1391



داستان از خیلی وقت پیش آغاز می‌شود. از زمانی که «یان فلمینگ» نویسنده مشهور انگلیسی، مجموعه James Bond را شروع به نوشتن کرد. درست سال 1953 بود که شخصیت مامور مخفی 007 خلق شد. با محبوبیت این داستان‌ها، صنعت سینما سراغ آن آمد. اولین قسمت سینمایی جیمز باند سال 1962 با نام Dr. No روی پرده رفت. آنچه این فیلم‌ها و آن داستان‌ها را جذاب‌تر می‌کرد، حضور پررنگ‌ خودرو و عملیات تعقیب گریز با آن بود. اولین خودرو رسمی جیمز باند از شرکت Sunbeam‌ با نام Alpine بود. اما بدون تردید نقطه عطف مجموعه 007، از سال 1964 و قسمت Goldfinger شروع شد. در این فیلم یک دستگاه آستون‌مارتین DB5 به هنرنمایی پرداخت. از همان سال رابطه عجیبی بین کاراکتر جیمز باند و این خودرو انگلیسی شکل گرفت. به طوری که تا سال‌ها بعد و حتی در آخرین قسمت‌ها نیز از جدیدترین آستون‌مارتین‌ها استفاده شد. آنچه امروز می‌‌خوانید پرونده جدیدترین محصول این برند انگلیسی است. خودرویی که به طور حتم در آینده یکی از فاکتورهای مهم جیمز باند می‌شود.


ادامه مطلب را بخوانید

ونکوئیش؛ افسانه پیروزی
نخستین بار که آستون‌مارتین از نام Vanquish استفاده کرد، سال 2001 بود. در این سال یک جی‌تی خارق‌العاده که به عنوان جانشین مدل محبوب Virage معرفی شده بود. واژه ونکوئیش به معنی در هم شکستن و غلبه کردن، عنوان شده است. خودروی فوق را «یان کالوم» چیره‌دست طراحی کرده بود. کسی که در کارنامه خود جگوار XK را نیز دارد. قوای محرکه آستون‌مارتین ونکوئیش، 5.9 لیتری 12 سیلندر Vشکل بود که 450 اسب‌بخار نیرو را در 6500 دور در دقیقه و 540 نیوتن‌متر گشتاور را در 5000 دور در دقیقه تولید می‌کرد. این خودرو می‌توانست صفر تا 100 را طی 4.3 ثانیه بپیماید و به سرعت نهایی 305 کیلومتر در ساعت برسد. دوران آستون‌مارتین ونکوئیش سال 2006 به پایان رسید. این خودرو در فیلم Die Another Day از سری مجموعه‌های جیمز باند نیز نقش‌آفرینی کرده بود.
سلام و خداحافظ دی.بی.اس
آنچه به عنوان وارث تاج و تخت Vanquish‌معرفی شد، DBS نام داشت. خودرویی که مجهز به پیشرانه‌ای 6 لیتری 12 سیلندر بود. قدرت آن 510 اسب‌بخار در دور موتور 6500 و گشتاورش 570 نیوتن‌متر در دو موتور 5750 بود. شتاب صفر تا 100 آن بدون تغییر 4.3 ثانیه باقی ماند ولی سرعت‌ نهایی‌اش به مرز 310 کیلومتر در ساعت رسید. دی‌بی‌اس دوران طلایی آستون‌مارتین را رقم زد. بسیاری این خودرو را بهترین ترجمه از مفهوم ترکیب لوکس و اسپرت می‌دانستند. از این خودرو نیز در دو قسمت آخر جیمز باند استفاده شد. عمر دی‌بی اس نیز خیلی بلند نخواهد بود. اعلام شده است که مدلی جدید در راه است. یک مدل جانشین. چیزی که...
اینک آخرالزمان
بعد از سه پروژه موفق به نام‌های ویراژ، ونکوئیش و دی.‌بی.‌اس، آستون‌مارتین خود را گرفتار در باتلاق سطح بالای توقع مشتری کرده بود بنا بر این کار سختی پیش رو بود. ژولای سال 2011 تست‌های میدانی آغاز شد. همان ایام آستون‌مارتین اعلام کرد رقیبی سرسخت برای فراری 599 و مرسدس‌بنز SLS خواهد آمد. خط و نشانی تند و تیز برای رقبای ایتالیایی و آلمانی. آن روزها کارشناسان اعلام کردند که محصول جدید اگرچه زیر پوشش‌های استتاری است ولی حس  حال Virage را القا می‌کند. گمانه‌زنی‌ها درباره چهره آن آغاز شد. از یک سو عده‌ای معتقد بودند که آستون‌مارتین رویکردی جدید را انتخاب کرده است. دیگران معتقد بودند که این خودرو بر پایه سنت قدیمی طراحی و به صورت خشن‌تر خواهد بود.
ونکوئیش بازگشت
با رونمایی رسمی از  محصول جدید آستون‌ با نام AM 310 Vanquish، تمام پیش‌بینی‌ها نقش بر آب شد. به نظر می‌آمد حق با آن عده‌ای بود که می‌گفتند سنت قدیمی به صورت مدرن تکرار می‌شود. نکته جالب درباره این محصول، نام‌گذاری مجدد Vanquish با کد AM 310‌ روی آن بود.
زیر ذره‌بین
برای این خودرو از نسل جدید پیشرانه‌های تقویت‌شده دست‌ساز 6 لیتری 12 سیلندری استفاده شد که قبلاً نیز روی محصولات موفق پیشین دیده شده بود. خروجی فوق‌العاده آن 565 اسب‌بخار در دور موتور خیره‌کننده 6 هزار و 750 دور در دقیقه و گشتاور باورنکردنی 620 نیوتن‌متر در دور موتور 5 هزار و 500 دور در دقیقه اعلام شده است. جالب است بدانید این پیشرانه روی مدل One-77 با قیمت کهکشانی 1.2 میلیون پوند سوار شده بود. این یعنی پیمودن صفر تا 100 کیلومتر در ساعت در تنها 4.1 ثانیه. ولی این در حالی است که سرعت نهایی با اندکی کاهش به مرز 300 کیلومتر در ساعت رسیده است. ونکوئیش جدید با این اعداد و ارقام، قوی‌ترین محصول تاریخ 99 ساله آستون‌مارتین شده است. البته نباید از تنظیم مجدد زمان‌بندی سوپاپ‌ها صرف نظر کرد. توانمندی بالای پیشرانه به قدری است که آستون  مجبور به استفاده هرچه بیشتر از مکانیزم‌های کنترلی شده است. یکی از ابداعات تیم مهندسی طراحی یک کنترل‌کننده گشتاور بود. در این خودرو دیگر خبری از سامانه کلیشه‌ای ESP (برنامه الکتریکی پایداری) نیست. در ونکوئیش جدید ADS یا Adaptive Damping System (سیستم سازگارپذیری میرایی) وجود دارد که به نوعی روی کلیه فعالیت‌های فیزیکی و جنبشی خودرو نظارت می‌کند. اگرچه این پیشرانه به نظر در کاپوت جلو تعبیه شده ولی از نقطه نظر طراحی آن را یک Mid-Engine (موتور وسط) می‌دانند. با نزدیک‌تر بودن ساختار بلوک پیشرانه به محور انتقال قدرت، نیروی تولیدی با کمترین اتلاف به چرخ‌ها می‌رسد.
با اصلاحاتی که روی طراحی داخلی و چیدمان صندلی‌ها اعمال شد، کمی به کل فضای داخلی افزوده شد. هم‌چنین حجم فضای صندوق عقب  نیز به 368 لیتر رسید تا یکی از خانوادگی‌ترین سوپراسپرت‌ها باشد. این فضا 80 درصد بیشتر از DBS است.
مکانیزم جعبه‌دنده از اول برای این خودرو طراحی شده است. جعبه‌دنده‌ای موسوم به تاچ‌ترونیک که شش دنده را به صورت اتوماتیک جابه‌جا می‌کند. آزمون اتاق باد نشان داد باز هم می‌توان روی زوایا تغییراتی اعمال کرد که آئرودینامیک به بهترین صورت ممکن تولید شود. بنا بر این یک بار دیگر گلگیرها،‌ رکاب‌ها، بال عقب، سپرها، جلوپنجره، شیشه‌ها، دیفیوزر و اسپلیتر از ابتدا مورد بررسی قرار گرفت. سیستم تعلیق نیز 19 میلی‌متر کاهش ارتفاع را تجربه کرد تا باز هم با پایین آمدن مرکز ثقل، پایداری و چسبندگی آن بالا برود.
گفته می‌شود قیمت پایه آن زیر 300 هزار دلار است. چنین اسپرت پرقدرتی با چنان قیمتی بی‌اندازه می‌تواند موفق باشد. بازار اروپا از اواخر سال 2012 میزبان این انگلیسی مغرور خواهد بود. با توجه به اتمام فروش تمام هفتاد و هفت دستگاه مدل One77 و هم‌چنین به پایان رسیدن عمر DBS، پیش‌بینی می‌شود فروش این خودرو عالی شود.
درباره طراحی
آستون‌مارتین بعد از معرفی ونکوئیش جدید، با انتقادهایی روبه‌رو شد. منتقدین می‌گویند محصول جدید بیشتر شبیه یک فیس‌لیفت از آب درآمده تا یک نسل جدید. آن هم خودرویی که قرار است جانشین DBS شود. چهره آن را می‌توان ترکیب هوشمندانه و البته زیرکانه از صورت و بینی مدل DBS‌ و چراغ‌ عقب‌های مدل One77 تجسم کرد. همان چراغ‌هایی که با ردیف‌های قرمزرنگ LED شب‌ها جلوه‌ای برق‌آسا دارند. دکتر «اولریک بیز» مدیر اجرایی آستون‌مارتین این خودرو را حد نهایی یک سوپر جی‌تی لقب داده است.
حتی با اینکه چهره‌اش برای بیننده جدید نیست ولی باز هم زبان طراحی‌اش تکرارنشدنی و فارغ از زمان است. نه یادآور لحظات فانتزی و مفهومی‌شکل One77 است و نه خشکی و بی‌روحی مدل‌های قدیم را دارد. شاید بهتر باشد که ونکوئیش جدید را یک الهام‌گیری استادانه از V12 Zagato با آن بازی معرکه فلز معرکه بدانیم. نکته ریزی که تنها از چشم کارشناسان پنهان نمی‌ماند طراحی جدید رینگ‌های 20 اینچی این خودرو است.  برای مدل جدید انبوهی از ورق‌های فیبر کربن تهیه شد تا روی درب و قسمتی از سقف و کاپوت استفاده شود. در حقیقت این برای اولین بار بود که آستون‌مارتین برای قطعات بیرونی یکی از محصولات خود تماماً از فیبر کربن بهره می‌برد. این پوشش با سبک کردن وزن نهایی خودرو، نسبت قدرت به وزن را بالا برد تا بهره‌وری پیشرانه نیز افزایش پیدا کند. آستون‌ با سختی توانست توزیع وزن را با دقت تمام به صورت 50:50 بین دو محور عقب و جلو تنظیم کند. ‌ونکوئیش 13 درصد سبک‌تر از دی‌بی‌اس شده است.
درباره این خودرو ادعا شده است که از گران‌ترین اساتید صنایع دستی برای طراحی داخلی و مبلمان کابین استفاده شده است. پروسه اسمبل و مونتاژ این خودرو به کلی در آلمان انجام شد تا مهندسی و دقت ژرمن‌ها به داد انگلیسی‌های عجول برسد. شاید عجیب باشد ولی 75 درصد قطعات استفاده شده در این خودرو کاملاً جدید است. درون کابین آن فضای کلاسیک و تجملی قدیم جای خود را به یک اتاق اسپرت داده است. این را می‌شود از روی فرم دکمه‌های روی کنسول، شکل و شمایل آمپر، دسته دنده و غربلیک فرمان فهمید.
ونکوئیش از دید بزرگان
سایت معتبر Car & Driver تحلیل خود درباره Vanquish را اینگونه آغاز می‌کند: 55 اسب‌بخار قوی‌تر ولی باز هم ارزان‌تر از DBS. نویسنده کار اند درایور ونکوئیش 2013 را فلسفه جدید آستون‌مارتین معرفی کرده است. این خودرو به نوعی پسر مدرن ونکوئیش قبلی است. اما در ادامه این را هم اضافه می‌کند که آستون‌مارتین فوراً به یک طرح یا طراح انقلابی نیاز دارد.
سایت Road & Track از همان نخستین روزهای تست مخفیانه، این خودرو را رصد می‌کرد. رود اند تراک معتقد است این خودرو به پاس نام بزرگ Vanquish‌ تولید شده است و انصافا‍ً پروژه موفقی نیز هست. سایت فنی-هنری GearPatrol این محصول را یک خبر خوب برای مامور مخفی سازمان MI6 انگلستان می‌نامد. به گفته گیرپاترول این خودرو تجربه ارزان‌قیمتی است از مدل دست‌نیافتنی One-77 که خیلی‌ها آرزوی سواری‌اش را داشتند.

...

نگاهی به پورشه 911

در سراسر جهان خواندنی ها در مورد گران ترین و سریع ترین اتوبمیل های جهان از دیر باز از اهمیت فراوانی برخوردار است. پورشه Cabriolet turbo 911 بر خلاف دیگر خودروها نیازی به توقف ودرگیر سازی ترمز دستی نمی باشد و امکان باز و بسته شدن کردن سقف با سرعت کمتر از50 کیلومتر در ساعت را دارا میاشد. قبل از پرداختن به جزئیات آخرین مدل پورشه 911 در زمان 4 ثانیه سرعت را از 0 به رقم 100 کیلومتر در ساعت میرساند و حداکثر سرعت در پورشه 911 به میزان 300 کیلومتر در ساعت می باشد که حاکی از توان بالای این خودرو می باشد .

Theme Design By BlueTheme.Ir